Recenzja książki “Dietoland” Sarai Walker: manifest kobiecości

Walka o prawa kobiet trwa nieustannie. Walczymy o swoje miejsce w świecie wytrwale, z coraz większą determinacją, coraz mocniej zaznaczając, że też mamy głos, nie jesteśmy przedmiotami i nie można samowolnie decydować o naszym losie. Sarai Walker wraz ze swoją powieścią idealnie wpasowuje się w podobne hasła dążące do równouprawnienia. To manifest kobiecości, rozprawiający się ze stereotypami piękna, które zaczęły kontrolować naszymi przekonaniami od pojawienia się supermodelek i czasopism o modzie. Jednak czy ten manifest jest w każdym celu słuszny? Czy w którymś momencie autorka nie zaczyna przesadzać? Czytaj dalej “Recenzja książki “Dietoland” Sarai Walker: manifest kobiecości”

Recenzja książki “Japoński kochanek” (Isabel Allende): dusze połączone

Literatura iberoamerykańska kojarzy mi się przede wszystkim z realizmem magicznym, zapewne jak większości czytelników. Czytałam niegdyś jedną z powieści Isabel Allende, która również osadzona była w tej konwencji. Jednak jej jedna z najnowszych książek, “Japoński kochanek”, zupełnie od niej odbiega. Opowieść o damsko-męskich relacjach, o kulturowym zróżnicowaniu, o problemach imigrantów i o miłości, która jest w stanie przetrwać wszystko. Wydawać by się mogło, że takie multiplikowanie wątków oraz dotkniętych tematów sprawi, że sens powieści gdzieś się rozmyje i zamiast być historią o wszystkim stanie się historią o niczym. Na szczęście, chillijska pisarka zrealizowała swój pomysł niezwykle umiejętnie i stworzyła przepiękną opowieść, a na dodatek doskonale napisaną. Czytaj dalej “Recenzja książki “Japoński kochanek” (Isabel Allende): dusze połączone”

Recenzja książki “Wszyscy ludzie, których znam, są chorzy psychicznie” (Krystian Nowak): “Dzień świra” pokolenia Y

Nie możemy się łudzić – żyjemy w dziwnych czasach, w których ludziom bliżej do porozumiewania się piktogramami niż słowami, a miłość lepiej zamienić na nowa niż naprawiać ta dotychczasowa. Krystian Nowak brutalnie w swojej powieści dotyka  stanu emocjonalnego obecnych 20-latków, opisując ich codzienność i stracone szanse. Jednak czy aby na pewno to portret pokoleniowy? Czy czytając jego debiutancka powieść “Wszyscy ludzie, których znam, są chorzy psychicznie” nie można odnieść wrażenia, że opowiada on zaledwie o ułamku generacji Y? Czytaj dalej “Recenzja książki “Wszyscy ludzie, których znam, są chorzy psychicznie” (Krystian Nowak): “Dzień świra” pokolenia Y”

Recenzja książki “Mała baletnica” (Wiktor Mrok): karmienie wynaturzeń

Rodzajów wynaturzeń istnieją setki, jeśli nie tysiące. Jednak każda reprezentująca je jednostka to odmienne studium przypadku – pod względem historii, przyczyn i psychologii. Istnieją takie, które są akceptowalne oraz niemalże szeroko omawiane, lecz to chyba zdecydowana mniejszość. Jednym z tych całkowicie niezrozumiałych dla normalnie funkcjonujących ludzi, budzące odrazę, pogardę, złość, przerażenie to pedofilia. Wynaturzenie, które jest nie do pojęcia przez zdrowo funkcjonujący ludzki umysł. Wiktor Mrok podjął więc szalenie trudny, a jednocześnie – szalenie ważny temat. Bazując na faktach przedstawia w swojej powieści międzynarodowy proceder handlu dziecięcą pornografią i szczegółowo opisuje przebieg śledztwa, który doprowadził do jego ujawnienia. Czytaj dalej “Recenzja książki “Mała baletnica” (Wiktor Mrok): karmienie wynaturzeń”

Recenzja książki “Mediatorka” Ewy Zdunek: zawód: mediator

Wiecie, że w Polsce istnieje taki zawód jak “mediator”? Przyznaję się, że sama nie miałam o tym pojęcia (może również dlatego, że moje doświadczenia na polu sądowym raczej nie istnieją), a sama nazwa kojarzyła mi się z raczej z tytułem jakiegoś filmu niż realnie wykonywaną profesją. Mediator to osoba usprawniająca komunikację między stronami sporu oraz szukająca rozwiązania, które byłoby satysfakcjonujące dla każdej z nich (nie rozstrzyga ona jednak konfliktu). To niełatwa technika szukania kompromisu oraz przekonywania skłóconych dorosłych do myślenia o czymś więcej niż tylko o sobie. Dobry mediator musi także umieć odłożyć na bok emocje swoich klientów, jak i swoje własne. Czy wobec tego bohaterka powieści Ewy Zdunek jest dobrym mediatorem? Czy jej własne problemy nie przyćmiewają problemów jej klientów?
Czytaj dalej “Recenzja książki “Mediatorka” Ewy Zdunek: zawód: mediator”

Recenzja książki ,,Pamiętnik ze starego domu” Ilony Gołębiewskiej: Pniewskiej historii ciąg dalszy

Kolejne losy Alicji Pniewskiej i jej szczęśliwej rodzinki nie mogły przejść obok mnie bez zauważenia. Przyznaję – czekałam na dalsze losy bohaterki i jej bliskich, chociaż nie jestem fanką takich książek, to właśnie losy pniewskiego starego domu chwyciły mnie za moje czarne serce. Czytaj dalej “Recenzja książki ,,Pamiętnik ze starego domu” Ilony Gołębiewskiej: Pniewskiej historii ciąg dalszy”

Recenzja książki “Serce meduzy” Ali Benjamin: życie jest piękne

Jak poradzić sobie ze stratą? Dorośli nie umieją odpowiedzieć sobie na to pytanie, a co dopiero dwunastoletnia dziewczynka. Nieważne, czy mówimy o odejściu w znaczeniu śmierci, czy o odejściu w kontekście opuszczenia wyłącznie naszego życia, zerwania z kimś kontaktu. Każde rozstanie boli i nie pozwala dojść do porządku dziennego. Zuzannę poznajemy właśnie w tym najtrudniejszym momencie jej życia. Gdy musi pogodzić się z tymi oboma rodzajami straty. Czytaj dalej “Recenzja książki “Serce meduzy” Ali Benjamin: życie jest piękne”

Recenzja książki ,,Małe życie” Hanya Yanagihara: Zło na całe życie

Książki, które stają się bestsellerami, są niestety zbyt przeceniane, tak jak było to w przypadku ,, Dziewczyny z sąsiedztwa”. Co do ,,Małego życia”  miałam pewne obawy – czytałam niektóre opinie mówiące, że ta książka to typowy przykład przerostu formy nad treścią. Ponad to, nie jest to cienka książka, a grube wydanie, na które potrzeba poświęcić nasz czas. Czytaj dalej “Recenzja książki ,,Małe życie” Hanya Yanagihara: Zło na całe życie”

Recenzja książki “Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi” Davida Fostera Wallace’a: człowiek postmodernistyczny

Mimo, że David Foster Wallace jest jedną z największych ikon amerykańskiego postmodernizmu, a na rodzimym podwórku spotykał się wyłącznie z przychylnością krytyków, dopiero w tym roku, nakładem Wydawnictwa W.A.B., ukazała się w Polsce jedna z jego książek. To nie najsłynniejsza pozycja w jego dorobku, lecz trzeba się cieszyć, że po tak wielu latach od jego pasma sukcesów, a nawet od czasu jego śmierci, w końcu możemy się zapoznać z jego twórczością. Bo “Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi” trudno byłoby czytać w oryginale, a wymowa tego zbioru tekstów jest po prostu wstrząsająca.

Czytaj dalej “Recenzja książki “Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi” Davida Fostera Wallace’a: człowiek postmodernistyczny”

Recenzja książki Zadbam o to, żeby cię nie stracić Diego Galdino: i znów do zakochania jeden krok

Choć bardzo rzadko sięgam po historie miłosne oraz tego typu literaturę, „Zadbam o to, żeby cię nie stracić” okazało się miłą odskocznią od ciężkich tematów czy też moich ulubionych gatunków. Włoski pisarz wkracza na utarte ścieżki rozwiązań fabularnych, przez co cała powieść kipi od schematów. Mimo to, lekka lektura stworzona przez Diego Galdino broni się pewnym rodzajem szczerości oraz plastycznością opisów, czyniąc z niej typową pozycję wakacyjną dla kobiet. Czytaj dalej “Recenzja książki Zadbam o to, żeby cię nie stracić Diego Galdino: i znów do zakochania jeden krok”